W systematyce zoologicznej pies domowy - Cards (canis) familiaris L. zaliczany jest do rzędu drapieżnych (Carnivora), rodziny psowatych (Canidae), pod-rodziny wilkowych (Caninae) oraz rodzaju i podrodzaju pies (Canis). Uważany jest on za najwcześniej udomowionego ssaka. W faunie współczesnej istnieje już wyłącznie jako zwierzę udomowione, a więc nie występuje w stanie pierwotnym. Protoplasty jego doszukiwano się w psie dingo - Canis (c.) dingo Blumenbach i pariasie, ale pewne okoliczności przemawiają za tym, że pierwszy i drugi są formami zdziczałymi. Dingo bowiem dostał się do Australii prawdopodobnie jako towarzysz człowieka i tam dopiero zdziczał, za czym przemawia fakt, że jest on jedynym naziemnym łożyskowcem wśród fauny australijskiej, nie licząc gryzoni, natomiast psy pariasy, znane już od starożytności, prowadzą tryb życia podobny do tego, jaki cechuje psy bezpańskie. Pariasy występują stadami w wielu miastach i osiedlach południowoazjatyckich czy północno-afrykańskich, żywiąc się odpadkami pożywienia ludności. Wśród pariasów istnieją różne typy podobne np. do wilków, ogarów, chartów, owczarków i innych ras psa domowego. Znalezienie dzikich protoplastów psa domowego nie jest łatwe, jeśli się zważy czas (około 10 tys. lat), jaki upłynął od jego udomowienia. Jedni badacze (np. Studer) wywodzili psa od hipotetycznego, jakoby już wymarłego i odrębnego gatunku psa - Canis ferus, inni uważali za jego pierwszego przodka wilka lub wilka szakala, a jeszcze inni doszukiwali się praojców w kojocie, lisie, a nawet w hienie. Spośród rodzaju Canis najbardziej zbliżone do psa domowego są dwa gatunki, należące do tego samego podrodzaju - wilk i szakal. Istnienie bliskiego pokrewieństwa między tymi dwoma gatunkami i psem domowym potwierdza fakt płodnego kojarzenia się psów z wilkami i szakalami. Pod względem jednak szczegółów anatomicznych głowy pies bardziej jest podobny do wilka. Oba mają podobną (okrągłą) źrenicę i ten sam wzór zębowy.